Van kriebeltekeningen tot Hopper-achtige tableaus: architecten laten vandaag hun fantasie de vrije loop om met creatieve beelden hun ontwerpen te ‘verkopen’. Steeds vaker bepaalt de verbeeldingskracht de identiteit van een bureau, en niet langer het gebouwde project zelf. De wedstrijden die de BMA en zijn team de voorbije jaren hebben begeleid, bieden inzicht in de aard en rol van architectuurbeelden.

In 1980 kocht architectuurhistoricus Heinrich Klotz voor 10.000 Duitse mark (ruim 5.000 euro) drie tekeningen van Rem Koolhaas, tijdens diens bezoek aan Frankfurt: The Welfare State Palace, The Hotel Sphinx en een derde project. Klotz, oprichter en eerste directeur van het Deutsches Architekturmuseum (DAM), beargumenteerde zijn dure aankoop door de tekeningen als volwaardige architectuurprojecten neer te zetten: “I am happy to make allowances for the fact that Rem Koolhaas, Peter Cook, and Ron Herron haven’t received any commissions recently, which means they’re not building. As such, the drawings themselves can be seen as their actual work; they prepare them with the greatest care and present them like works of art.”¹ 1 Die Klotz Tapes. Das Making of Postmoderne / The Klotz Tapes: The Making of Postmodernism, a special issue of ARCH+ 26 (2014), 93. De tapes waren een reeks geluidsopnames die Klotz zelf maakte tijdens zijn reizen.