Op 16 september 2020 kondigde de voorzitter van de Europese Commissie, Ursula von der Leyen, tijdens haar State of the Union-toespraak de oprichting van het New European Bauhaus (NEB) aan, als cultureel en maatschappelijk luik van de Europese Green Deal. Daarmee beklemtoonde ze dat de ecologische transitie niet alleen een technisch of economisch project is, maar ook een culturele en sociale dimensie heeft. Het New European Bauhaus kreeg de slogan: Building Europe’s future: beautiful, sustainable, together.

Na decennialange afwezigheid in het architectuurdiscours plaatste de Europese Commissie schoonheid opnieuw centraal als eerste van drie kernwaarden. Daarmee rijst echter een fundamentele vraag: wat verstaan we precies onder schoonheid? Welke componenten liggen eraan ten grondslag? Wie bepaalt wat mooi is? Is er binnen Europa sprake van een gedeeld schoonheidsbegrip, of verschillen de opvattingen naargelang de tijd, plaats en cultuur? En in welke mate is ons idee van schoonheid tijdloos, dan wel aan verandering onderhevig?