„U maakt mij niet gelukkig met een museum in de Zwitserse bergen”, zegt Kelly Hendriks van architectenbureau B-ILD. „De spannendste opdrachten zijn juist die welke op het eerste gezicht op nachtmerries lijken.” Samen met een zeer diverse groep tijdgenoten vertegenwoordigt Hendriks een nieuwe generatie die lef combineert met realiteitszin en maatschappelijke verantwoordelijkheid met ondernemingszin. Hun eerste gerealiseerde projecten hebben al behoorlijk indruk gemaakt. Waar komen deze jonge architecten vandaan? En vooral: wat is hun bijdrage aan de hedendaagse Belgische architectuur?

11 september 2001. Twee vliegtuigen vliegen de Twin Towers in New York binnen, waarmee een einde komt aan de onbezorgde jaren negentig. Het decennium dat begon met de val van de Berlijnse Muur in 1989 en dat leek aan te tonen dat het kapitalisme de ultieme oplossing was. Het decennium waarin het neoliberalisme aan kracht won, het internet voor iedereen toegankelijk werd en de globalisering geen grenzen kende. De gouden jaren van Superdutch, van de Grands projets van François Mitterrand, van sterarchitecten en stadsmarketing. Het is in deze periode dat deze nieuwe generatie architecten opgroeide, een generatie voor wie 9/11 de eerste politieke gebeurtenis van internationale betekenis zou zijn die zich in hun geheugen zou griffen.