Op 5 februari 2019 ontving Marc Dubois de Ultima Architectuur 2018. De Vlaamse cultuurprijs is een mooie erkenning voor de unieke sleutelpositie die hij al sinds de jaren 1980 inneemt in het Vlaamse architectuurlandschap. De jury stelt terecht dat zijn voortrekkersrol mee aan de basis ligt van het huidige succes van de Vlaamse architectuur. Zijn specifieke en koppige attitude, wars van academisme, bepaalde mee het DNA van de Vlaamse architectuur, gestoeld op vakmanschap en een rijke verwevenheid met kunst en geschiedenis.

Dubois studeerde in 1974 af aan Sint-Lucas Gent, samen met Christian Kieckens, Marie-José Van Hee, Paul Robbrecht en Hilde Daem. Zij ontwikkelden een onderzoeksgerichte ontwerpattitude naar architecturale morfologie en typologie, materialiteit en perceptie. Het precieze ‘kijken’ als observeren en veruiterlijken in een sublieme ruimtelijkheid: dat werd de taal die Dubois omzette naar woorden. Hoewel hij zijn stage afmaakte bij Marcel Molleman, werd hij schrijver en criticus. Hij specialiseerde zich in de moderne architectuur van Gaston Eysselinck, Albert Van Huffel, Huib Hoste en Louis Herman De Koninck, en schreef over Luigi Snozzi’s rationalisme en de school van Ticino, de genialiteit van het ambachtelijke in het werk van Carlo Scarpa in Venetië, de complexe eenvoud in het werk van Álvaro Siza in Portugal, en Le Corbusiers purisme.