Het Théâtre Vidy-Lausanne aan de oevers van het Meer van Genève, is een toevoeging aan een pronkstuk van de Zwitserse architectuur: het paviljoen van Max Bill, ontworpen voor de Wereldtentoonstelling van 1964. Een halve eeuw later besloot de directie van het theater een tijdelijk paviljoen te bouwen om extra voorstellingen in te organiseren. De Belgische ingenieur-architect Yves Weinand paste daarbij de laatste ontwikkelingen op het gebied van houtconstructies en verbindingen toe.

Het paviljoen in metaal dat Max Bill realiseerde voor de Wereldtentoonstelling van 1964, was een mijlpaal in het denkproces van deze architect over montagebouw. Met het nieuwe, houten paviljoen bouwt Yves Weinand voort op Bills inzichten, aan de hand van onderzoek in het ibois-laboratorium van deepfl (Ecole Polytechnique Fédérale de Lausanne), dat hij leidt.