Tatiana Bilbao (°1972, Mexico City) werkt al twintig jaar aan een architectuur die niet begint bij de vorm, maar bij de vraag wie de ruimte krijgt om zichzelf te zijn. Een klooster in Brandenburg, een aquarium aan de Mexicaanse kust, sociale woningbouw of een kabelbaan in de periferie van Mexico-Stad: alles draait uiteindelijk om wat ze ‘de Ander’ noemt, een concept dat ze ontleent aan de filosofie van Emmanuel Levinas. In de aanloop naar haar lezing in Bozar op 13 oktober reflecteert Bilbao in dit gesprek op intuïtie, beton in de woestijn, vrijheid als een luxe en architectuur die zich als een palimpsest laat overschrijven door wie er komt wonen.

Dominique Pieters (A+) – Uw geest staat nooit stil: een idee kan zomaar opkomen terwijl u de hand van uw dochter vasthoudt, of tijdens een telefoongesprek over iets totaal anders. Is dat een manier van werken die u kunt overdragen op uw studenten, of is dat gewoon eigen aan uzelf?