Met Its Walls, Floors, Ceiling and Windows transformeert kunstenaar Richard Venlet de ‘antichambres’ van Bozar tot een plek die de cultuur van het tentoonstellen belicht. In zijn relatie tot Victor Horta’s ruimtelijke aanwezigheid in het museum, zet Venlet meteen een nieuwe standaard voor architecturale ingrepen in historische gebouwen.

Al in 1990 ging Venlet dieper in op de afstand tussen kunstwerk en bezoeker in Bozar, die Horta van meet af aan had bepaald met een marmerstrip op de vloer in het Paleis voor Schone Kunsten. Op de scheidingslijn tussen marmer en visgraatparket plaatste Venlet een houten wand waaraan een object werd opgehangen. De vraag die hij zo stelde, was wat nu precies werd ‘tentoongesteld’. Object, wand en ruimte raakten zodanig verweven dat het werk zelf de ingreep van de kunstenaar oversteeg. De (ont)koppeling van (andermans) kunstwerken en tentoonstellingsruimte werd Venlets vaste onderzoeksterrein.