Het digitale tijdperk heeft een grote impact op de uitdrukkingsvormen die gehanteerd worden en de ontwerpen die eruit voortkomen. Camera, computer en digitale tekenprogramma’s liggen tussen het blikveld van de architect en wat hem omringt. Wat is dan nog de rol van de handgemaakte schets?

De schets ligt aan de basis van vele kunstvormen – denk maar aan de tekeningen van Pier Paolo Pasolini of The Green Line van Francis Alÿs. De hand van de architect die lijnen maakt op een blad papier, is verwant aan het lichaam van de danser die zoekt naar een ongeziene choreografie. In dat opzicht is schetsen tijdens het ontwerpproces een vorm van improviseren. Want hoe kun je tekenen wat je nog niet kent? Hoe kun je schrijven wat je nog niet kunt verwoorden? Hoe kun je anders bewegen dan voordien? Tijdens het schetsen gaat het dan ook niet meteen over de vraag of je nu een goede of slechte tekening aan het maken bent. Relevant is wat de lijnen op het blad teweegbrengen en evoceren.