In dit voormalige goederenstation heeft Neutelings Riedijk Architects een nieuwe stad ontworpen waar het nooit regent. De indrukwekkende art-nouveau-staalconstructie die het geheel overspant, werd gerenoveerd door Jan De Moffarts en Bureau Bouwtechniek.

Toen België in 1902 het grootste goederenstation van Europa bouwde, gaf het niet alleen een impuls aan de economie, maar toonde het ook zijn technische bekwaamheid. Dit indrukwekkende gebouw werd ontworpen door spoorwegingenieur Frédéric Bruneel, die later een sleutelrol zou spelen bij de aanleg van de Noord-Zuidverbinding in Brussel. Het Gare Maritime is 280 meter lang en 140 meter breed en bestaat uit drie grote hallen (met een overspanning van 26 meter) en vier kleine hallen (met een breedte variërend van 12 tot 16 meter). Aan de Rue Picard sluit het Gare Maritime aan op het Hôtel de la Poste en het Dépôt des Colis. De dragende constructie van de hallen bestaat uit een reeks bogen met drie scharnieren. Deze bestaan uit vakwerkstructuren met scharnieren bij elke rib en aan de basis, die de bewegingen van de staalconstructie opvangen. De constructie werd uitgevoerd met ornamenten in de toen net opkomende art-nouveaustijl. Kenmerkend voor die tijd is de benadering van de decoratie door de ingenieur. Elk ornament heeft een functie. Zo dienen de schuine verbindingsstukken ter hoogte van de dakgoten in feite om de dwarskracht op te vangen.