Het voortijdig afbreken van de architectuurwedstrijd voor het MuHKA in Antwerpen deed dit voorjaar de emoties hoog oplaaien. Nu het stof wat is gaan liggen en woord en wederwoord hun beslag hebben gekregen, kunnen we op zoek naar de lessen die we uit dit traject kunnen trekken.

Eerdere artikels¹ legden de focus onder meer op strubbelingen bij de gunningscommissie, op het vermeende weggesmeten geld, op de samenstelling van de ontwerpteams en op de hobbelige ontstaansgeschiedenis van het huidige MuHKA. Veeleer dan oorzaken zijn het symptomen van hoe een architectuuropdracht voor een prestigieus cultureel gebouw van de Vlaamse overheid nog maar eens op de klippen loopt. Elders bewijst de Open Oproep wel degelijk zijn diensten. Waar loopt het dan mis, juist bij die projecten waar de ambities zo groot zijn? 1 Zie Jan Lippens ‘Hoe de architectuurwedstrijd voor het nieuwe MuHKA compleet ontspoorde’, Knack 24 juni 2020, en Pieter T’Jonck, ‘MuHKA, een analyse’ en Marc Dubois, ‘Het drama van het MuHKA in Antwerpen’