In de wijk Solbosch in Elsene, vlakbij de ULB, was een soort ‘ontbrekende tand’ het uitgangspunt voor een project van MDW. Dit gat tussen twee puntgevels geeft op zo goed als niets uit, behalve op enkele parkeerplaatsen. Nochtans ligt het perceel langs een drukke straat en pal tussen twee opmerkelijke gebouwen: een medisch centrum met een neogotische gevel aan de ene kant en de modernistische woning Solbosch aan de andere kant. Het project aan de straat laat zich inspireren door zijn twee buren en wordt zo een schakelobject dat zijn context vertaalt maar zeker ook zijn eigen identiteit heeft.

Door middel van drie grote ingrepen – het gebouw aan de straat, de optopping en het paviljoen – schept het project duidelijkheid op de locatie. Een rijzig gebouw vult het gapende gat en herstelt de samenhang van de straathoek, op de kruising van de Brillat-Savarinlaan en Adolphe Buyllaan. Aan de straatkant worden de woningen uitgebreid met balkons met afgeronde hoeken die samen de gevel vormen. Als een symmetriespel verwijzen de betonstroken naar de horizontale compositie van de gevel van de naburige woning Solbosch en weerspiegelen ze de arduinen stroken van het medisch centrum. In de hoogte kijkt een derde gevel uit over de stad. De kleurschakeringen in de baksteen van het medisch centrum komen terug in het getinte beton van de gevel. Op deze manier trekt het project niet enkel de structuur maar ook de kleurstelling van de straat door, terwijl de interventie tegelijkertijd een hedendaags karakter krijgt.

De optopping van het volume binnen het huizenblok moet huisvesting bieden aan studenten van de nabijgelegen Solbosch-campus. Ze bestaat uit een lichte houten structuur en is gebaseerd op de lay-out van het bestaande gebouw. De centrale circulatie houdt de omtrek vrij, waardoor er plaats is voor een reeks woningtypes die zo open mogelijk zijn voor de studenten. De compacte appartementen bieden een vrij uitzicht over de stad. Het paviljoen heeft een architectuur die beter is aangepast aan de activiteiten van het medisch centrum. Bovendien laat de metalen structuur een flexibel gebruik toe, terwijl de inplanting de relatie met het park binnen het huizenblok bevordert.

Deze ingrepen tonen een architectuur die luistert naar wat er al is en die de bestaande kwaliteiten van de site helpen versterken. Het project houdt rekening met het bestaande architecturale erfgoed en put evenveel uit de context als het eraan toevoegt. Het gebouw aan de straat wordt een schakel tussen twee schalen en twee architectuurstijlen. In een bescheiden gebaar maakt dit project een overgang, vervolledigt het de compositie van de straat en slaagt het er tegelijk in lichte leefruimtes en royale buitenruimtes te creëren.