Als we de stad beschouwen als een ideale polis, als een politieke eenheid, dan fungeert het woonblok binnen de stad als een sociale condensator. Het blok verdeelt de stad in ik, wij en zij. De rand van het woonblok is van mij, de buitenkant is van hen, en de binnenkant is van ons. De privéruimtes bevinden zich aan de rand. Samen omringen ze een collectief gebied dat alleen toegankelijk is voor de bewoners van het blok. Tegelijkertijd sluit de rand dit gebied af van de rest van de stad, de openbare ruimte. Op deze manier worden woonblokken gezien als sociomorfologische modellen. Alleen al door hun vorm brengen ze een sociale relatie tot stand.

De drieledige structuur lost op in het traditionele negentiende-eeuwse blok. Het collectieve hart ontbreekt in de werkelijkheid soms. De binnenruimte is vaak een puzzel die bestaat uit privédelen. Andere modellen zijn zelden zo transparant. De moderne stad, die het campusmodel tegenover de blokstad stelt, mist deze helderheid. Het collectieve deel wordt niet eenduidig bepaald door de locatie van de gebouwen. Het moet daarom programmatisch worden toegevoegd. We zouden kunnen zeggen dat de moderne stad het collectieve probeert te definiëren als een politieke entiteit, maar er niet in slaagt dit letterlijk in ruimtelijke termen te vertalen. De activiteit wordt niet gegenereerd door de ruimtelijke situatie, maar eenvoudigweg als programma toegevoegd. Enkele postmodernisten droomden kortstondig van een stad waarin bouwblokken samenvallen met gebouwen en de verwarring een hoogtepunt bereikt. De vaagheid van de grenzen tussen wat privé, collectief en openbaar is, wordt geconsolideerd als een toegevoegde waarde. De gebouwen worden openbare ruimtes, zelfs in het interieur. Het collectief gaat volledig op in het publieke, en dit wordt gepresenteerd als multicultureel vermaak. In werkelijkheid lijkt dit echter eerder te betekenen dat de grens tussen privé- en openbare ruimtes technisch moet worden georganiseerd. Hekken met toegangscodes en camera’s herstellen het gebrek aan ruimtelijke duidelijkheid.