De Marnixstraat in Seraing is een doodlopend straatje met afgesleten stoepranden. De straat loopt parallel aan de spoorlijn en bevindt zich aan de rand van een uitgebreide industriezone langs de Maas. Deze wijk wordt gekenmerkt door vervallen arbeidershuisjes en verlaten opslagplaatsen. De horizon is getekend door pijpleidingen en andere hoogspanningskabels. Hier vonden een aantal prostituees¹ een betaalbaar onderkomen. In het kader van de gentrificatie van stadscentra werd in 2008 na een beslissing van de gemeenteraad besloten om de bordelen in de noordelijke kathedraalwijk van Luik op te doeken. Door deze beslissing worden de prostituees de stad uitgejaagd, meer bepaald naar Seraing. 1 De term prostituee betekent hier een persoon die instemt met seksuele betrekkingen met andere personentegen betaling. Het gebruik van deze term wil de mannelijke prostitutie geenszins negeren maar nodigt wel uit tot het erkennen van de prostitutie als een voornamelijk vrouwelijke praktijk, waardoor het onmogelijk is om het beroep los te zien van de genderverhoudingen.

In 2013 lanceerde Seraing een visie over hoe om te gaan met prostitutie op het grondgebied. De huurprijzen in de desbetreffende hoerenbuurt begonnen te stijgen en de stad wilde de levens- en arbeidsomstandigheden van prostituees in kaart brengen. Als minst schadelijke oplossing voor zowel de stad als de prostituees kwam het idee van een Eros Center uit de bus, waarvoor de stad een architectuurwedstrijd organiseerde. Het doel van het project was de prostituees menswaardige, gezonde en veilige werkomstandigheden te bieden en hen sociaal en juridisch te omkaderen. Tegelijk zouden zo de wantoestanden op het grondgebied beter gecontroleerd kunnen worden, en mensenhandel en proxenetisme worden tegengegaan.