In het West-Vlaamse Langemark heeft Studio Thys Vermeulen het gemeentehuis bekroond met een uitbreiding die in alle opzichten de bestaande context versterkt. Niet alleen het gemeentehuis maar ook de omliggende, open kern met park krijgen zo een nieuw accent, vanbinnen en vanbuiten.

Al in 2008 klaagde Wilfried Wang in Oase 76 de toenemende irrelevantie van de context aan. Die irrelevantie is volgens de Duitse architect toe te schrijven aan de ontwikkeling en gestage perfectionering van alle menselijke activiteiten tot een zekere autonomie, waarbij de uiterlijke vormen van een dergelijke autonomie steeds verder verwijderd raken van hun geboortegrond. Wang duidde hier ongetwijfeld op de zelfreferentiële architectuur van internationale ‘sterarchitecten’. Toch is deze problematiek nog steeds aanwezig, ook in de moeizame zoektocht naar een eigenheid in de context van landelijke en fragiele dorpskernen in Vlaanderen. Onder het mom van inbreidingsprojecten dreigen zij volgebouwd te worden met nieuwe centrumfuncties en appartementen in een generieke architectuurtaal.