Wat blijft er in Wallonië nog over aan platteland? Wat rest er tussen slaapdorp, vakantiepark en de leegstand van vrijstaande woningen? Toch kan het dorp, omwille van zijn schaal en hecht weefsel, een laboratorium voor verandering vormen. Het is in het bijzonder de taak van de architect om de samenhang, identiteit en dynamiek van het platteland te helpen herstellen.

Het platteland viel jarenlang buiten de interessesfeer van de architectuurwereld. Sinds kort flakkert de aandacht ervoor op. Ook al ‘zijn er sinds de jaren 1970 meer inwoners naar de regio’s buiten de steden getrokken dan naar de steden, of zijn er minder uit de steden weggetrokken’ (Institut wallon de l’évaluation, de la prospective et de la statistique, IWEPS), het blijft moeilijk om een toekomst op te bouwen op het platteland. Steeds meer stadsbewoners trekken naar dorpen. Een deel van hen zijn pendelaars die weinig betrokken zijn in het plaatselijke verenigingsleven, waardoor de kans bestaat dat dit slaapdorpen worden.