Op een boogscheut van het Jean-Félix Happark valt een bijzonder stukje Etterbeek te ontdekken. Het bouwblok dat zich tussen de Oudergemlaan, Fétisstraat en Waversesteenweg nestelt, opent zich vandaag naar de buurt. De gemeente lanceerde samen met de Brusselse bouwmeester een wedstrijd binnen de context van een duurzaam wijkcontract. Ura, in samenwerking met Landinzicht, blonken uit met een masterplan die helderheid brengt in het intrigerend kluwen van dit binnengebied.

Hoewel het hier niet om percelen in het verre Boston gaat, doet dit kluwen die Brussel eigen is, wel eens denken aan Kevin Lynch die in The Image of the City het volgende aanhaalt: ‘It must be granted that there is some value in mystification, labyrinth, or surprise in the environment. Many of us enjoy the House of Mirrors, and there is a certain charm in the crooked streets of Boston. This is so however under two conditions.’¹ Ten eerste mag er volgens Lynch geen gevaar zijn om je oriëntatie kwijt te raken. Voorts moet het labyrint over een bepaalde vorm beschikken die kan worden geëxploreerd en met de tijd worden gekend. ‘Complete chaos without hint of connection is never pleasurable’, gaat hij verder. Het lijkt Ura wel ingefluisterd, als je kijkt hoe ze via hun architectuur een uitgebreid programma in de grillige compositie van de bestaande percelen inpassen. Je wandelt het bouwblok niet langer voorbij maar durft binnen te treden en ontdekt stapsgewijs een spelotheek, tuin, familieruimtes, speelplaats, theater- en concertzaal, polyvalent foyer en crèche. Dit alles geweven tussen nieuwe en bestaande woningen van alle aard. 1 Lynch, K., (1960). The image of the city. Technology press, Cambridge, p. 5–6