In Montegnet (provincie Namen) experimenteert architect Éric Furnémont met een woonvorm die ecologie en het sociale hoog in het vaandel draagt. Deze ‘solidaire habitat’, zoals hij het noemt, is een echt maatschappelijk project. De relatie tot de ander, de overdracht van kennis en elkaar helpen staan hier centraal.

Éric Furnémont is gehecht aan de streek rond Montegnet; al bijna dertig jaar is hij hier actief. Met zijn levenspartner Émeline Curien, docente en onderzoekster aan het ‘Laboratoire d’histoire de l’architecture contemporaine’ (LHAC) van de hogeschool voor architectuur van Nancy, koos hij voor een landelijk leven. Het koppel stelt zijn behoeften voortdurend in vraag. Hun eigen woning bouwen, de moestuin bewerken, de boomgaard onderhouden of stookhout kappen: het zijn dagelijkse activiteiten die hen herinneren aan hun band met Moeder Aarde. Daarnaast stellen ze zich ook vragen over de noodzaak van het hedendaagse bouwen. Vanuit hun woning slaan ze de huidige gezondheidscrisis en de bijbehorende economische crisis gade. Zij kozen al voor een zachtere manier van leven, ver weg van het gedruis van de stad.