Sinds het ontstaan van het moderne stedenbeleid inde 19de eeuw weerspiegelen stedelijke groenzones de veranderingen en conflicten in de samenleving. De tentoonstelling Designed Landscapes, 1775–2020 (CIVA, Brussel) zoomt in op verleden en heden van het Brusselse landschap. De21ste eeuw stelt stedelijk groen voor nieuwe uitdagingen en opportuniteiten.

“Il est incontestable qu’un regain d’attrait considérable se manifeste en faveur des jardins dans notre pays.”¹ Landschapsarchitect Louis Van der Swaelmen schreef in 1913 dat Belgische steden aan het begin van de 20ste eeuw een nieuwe houding aannamen ten opzichte van stedelijke groenruimtes. Dat was volgens hem een noodzaak: “On ne voit que sur le continent et principalement en Belgique, meurtrir, taillader, amputer, massacrer les arbres des promenades et des bois d’agrément; routine absurde et ignorante.”² Leidende figuren met verschillende professionele achtergronden streden voor het behoud van groenzones in en rondom steden. Ze benadrukten het belang van een gezonde leefomgeving voor stadsbewoners, en zagen in stedelijk groen een middel om het internationale prestige van steden te versterken. 1 Van der Swaelmen, ‘L’oeuvre de nouveau jardin pittoresque et l’art des jardins dans les villes’, Premier congrès international et exposition comparée des villes, p. 229. 2 Ibidem, p. 232.