De herontwikkeling van de site Thurn & Taxis langs het kanaal in Brussel is een stedenbouwkundige saga die teruggaat tot de jaren 1990. Zonder coherent beleid en visie, kwam de strategische zone in privé handen, maar de traagheid van het dossier gaf de regionale overheid de kans om enkele principes op te dringen.

Op de site van Thurn & Taxis, vernoemd naar de Duits-Italiaanse adellijke familie omdat die er ooit haar postpaarden liet grazen, werd begin 20ste eeuw een zogenaamd stapelhuis en een groot goederenstation gebouwd. Het was de plek waar alle import bestemd voor de Brusselse agglomeratie werd gestockeerd en gecontroleerd door de douane. In het laatste kwart van de 20ste eeuw verloor de site snel aan belang door de eenmaking van de Europese markt en de opkomst van het wegverkeer. Met het wegdeemsteren van de activiteit rees de vraag wat er moest gebeuren met deze gigantische site (45 hectare), op een steenworp van het stadscentrum.