Het Préhistomuseum werd in 1994 opgericht op de site van Ramioul in Flémalle en was al het voorwerp van drie efro-projecten, met de bedoeling de omstandigheden waarin bezoekers ontvangen worden, te verbeteren. Toch waren er enkele structurele onaangepastheden (toegenomen door het stijgende bezoekersaantal) waardoor de beheerders in 2007 een haalbaarheidsstudie aanvroegen. Twee jaar later lanceerde de vzw van het Préhistomuseum, samen met de gemeente Flémalle en de SPI, een onderhandelingsprocedure met Europese bekendmaking voor een architectuuropdracht waarbij gestreefd wordt naar een volledige herdefiniëring van de infrastructuur. Het idee was om zich los te maken van het klassieke museumaanbod en de uitzonderlijke site optimaal te benutten. Het bouwheerschap wilde dezelfde kwaliteit voor alle aspecten van het project en vroeg dat de architecturale knowhow aangevuld zou worden met die van een landschapsarchitect, een scenograaf en een ontwerper voor de signalisatie. Na een eerste kwalitatieve selectiefase en een bezoek aan het museum door de kandidaatteams werden deze laatsten uitgenodigd om hun werk voor te stellen tijdens de jurydag. De voorstellen waren zeer verschillend en het adviescomité wees unaniem de enige interventie aan die het aandurfde om het programma op te splitsen. De eenvoud en het pragmatisme van het architectenbureau AIUD kon bekoren, net zoals de gedurfde technische oplossingen zoals de recuperatie van bestaande elementen, het gebruik van natuurlijke en lokale materiaalsoorten en het gebruik van een sobere en functionele schriftuur. De kwestie duurzaamheid vormde de rode draad tijdens deze werf van tweeënhalf jaar en deed beroep op alle betrokken partijen, architectuur en tuinarchitectuur voorop. Vandaag schittert de site van Ramioul door de eenvoud van de inrichting die aan alles en iedereen (fauna, flora, gebouw en bezoeker) de vrijheid biedt om zich uit te drukken.