Christian Kieckens kan worden beschouwd als een van de grondleggers van de narratieve architectuur in Vlaanderen. Als professor aan de Universiteit van Antwerpen begeestert hij verschillende generaties architecten, waarbij hij zijn kennis en internationaal netwerk vol overgave inzet om in Vlaanderen en België een architectuurcultuur te verankeren – vanuit een maatschappelijke verantwoordelijkheid, vanuit een zucht naar universele en fundamentele schoonheid tout court. Van Francesco Borromini tot ArvoPärt, van Lina Bo Bardi tot David Bowie: zijn liefde voor kunst, literatuur en popcultuur vermengt zich met een diepgaande kennis van alle aspecten van de architectuur en haar geschiedenis.

Christian Kieckens studeert af aan Sint-Lucas te Gent in 1974, samen met Marie-José Van Hee, Paul Robbrecht, Hilde Daem en Marc Dubois. Al in de jaren 1980 ontwikkelen zij een onderzoeksgerichteontwerpattitude die zich traditiebewust richt op de autonome logica van de architectuur. Architectuur wordt beschouwd als een ruimtelijk fenomeen, vanuit het standpunt van bewoning en ervaring. Kunst en vakmanschap staan centraal in het maken van architectuur.