Het huis dat René Heyvaert (1929–1984) in 1958 voor zijn broer bouwde in de rand rond Gent is onverwacht een onwaarschijnlijke modelwoning geworden. Architecten hebben er hun bewondering voor uitgesproken, en dit stuk architectuur, zo vaak aangepast door de jaren heen, blijft een uitdaging voor wat we als het goede wonen beschouwen.

Zestig jaar oud en in een prachtige, haast ongerept groene omgeving, spreekt de woning Heyvaert nog steeds een begrijpelijke taal, als de antiheld uit een naoorlogse roman. Gedesillusioneerd en tegelijkertijd boordevol idealen, blijft dit huis sprekende architectuur die stil maar vastberaden praat, zoals bijvoorbeeld de jonge Holden Caulfield in The Catcher in the Rye uit 1951 van J.D. Salinger, niet toevallig een auteur die de literatuur uiteindelijk de rug toekeerde.