In de jaren 1950, 1960 en 1970 viel Brussel ten prooi aan een bouwwoede die het gezicht van de stad grondig zou hertekenen. Volledige bouwblokken werden afgebroken om plaats te maken voor nieuwe wegen, kantoren en woningen. Een coherent plan op maat van de hele stad bestond niet en vanuit de politieke hoek hoefden de private ontwikkelaars weinig weerstand te vrezen. Vanuit architectenkringen kwam er wél veel protest. Naar aanleiding van de tentoonstelling Save/Change the City publiceert A+ uittreksels uit L’unique chemin de l’architecture. Dit vlammend manifest van Maurice Culot en Léon Krier werd voor het eerst gepubliceerd in het tijdschrift aam in 1978 en schetst een duidelijk beeld van het toenmalige architectuurdiscours. Een discours voor het behoud van de stad dat vandaag volledig anders, maar toch van alle tijden is.

(…)