Als je de geschiedenis van de meest invloedrijke indierock- of postpunkbands uit de jaren 70 en 80 bekijkt, valt het op dat hun bestaan vaak geen lang leven beschoren was. Ze werden meestal door zeer jonge muzikanten opgericht en hielden er na een paar intensieve jaren al mee op. Toch kregen deze bands vaak een unieke status in de muziekgeschiedenis, soms zelfs onbedoeld. Tot op heden behouden ze hun aanzien en blijven ze mensen inspireren. Hun muziek is zo compromisloos dat ze de tand des tijds heeft overleefd en ondanks alle evoluties in de muziekindustrie en technologie fris en radicaal blijft klinken.

In de architectuurgeschiedenis is Superstudio het equivalent van dit fenomeen. In januari opende in het CIVA in Brussel een grote tentoonstelling over hun werk met de titel Superstudio Migrazioni. Het is een unieke tentoonstelling, niet alleen omdat het de eerste monografische expositie over Superstudio in België is, maar ook omdat er heel wat minder bekende documenten uit de collectie van het Parijse Centre Pompidou te zien zijn.