De bewoners van cohousingprojecten worden vaak gezien als mensen die het gemeenschapsleven na aan het hart ligt. Zij benadrukken zelf ook het gemeenschapsgevoel dat zij ervaren wanneer zij thuis zijn. „Groepsgerichtheid is echt belangrijk”, zegt een cohousingbewoner. Voor sommigen van hen is een cohousingproject de bij uitstek geschikte woonvorm voor gemeenschapsleven. Lees: dat gemeenschapsgevoel is niet te vinden in een Vlaamse volkstuin of in een appartement.

Maar wat voor soort gemeenschap is dit? Als we een kijkje nemen achter de façade van tien collectieve woonvormen in Vlaanderen en Brussel, valt er veel te leren over hoe gemeenschap zich in de dagelijkse praktijk manifesteert. Onder de 30 bewoners met wie wij spraken in hun gemeenschappelijke tuin, keuken of in hun privéruimtes, lopen de opvattingen over gemeenschap uiteen. Zo nuanceert een bewoner het sociale profiel van bepaalde cohousingbewoners door te zeggen: ‘Onze groep wil op sociaal vlak anders leven, maar in feite hebben ook wij de hele tijd aan de stenen gedacht’.