Binnen de context van recessie of afnemende groei verandert de kijk op architectuur en wordt het bestaande patrimonium als ‘achterhaald’ beschouwd. Er ontstaat een kloof tussen de schaal van bepaalde bestaande gebouwen en de realiteit van de bestemmingsprogramma’s. Deze oversized of overmaatse gebouwen zijn te groot, hebben te hoge of te lage plafonds, te zwakke of te zware structuren … Vaak blijken deze panden ook ongeschikt voor hun huidig gebruik. Dit erfgoed, dat vaak slechts gedeeltelijk en soms zelfs helemaal niet wordt gebruikt, stemt tot nadenken en stellingname.

Vragen