Het programma ‘het 101e%’ van de bghm werd in 2002 gestart en wil een antwoord bieden op het gebrek aan integratie van kunstwerken in de openbare aanbestedingen voor architectuur. In 2013 werd in dit kader een oproep tot kandidatuurstelling gelanceerd, met als doel “het ontwerp en de integratie van een kunstwerk” in vijf geïdentificeerde sites, waaronder het park Ville et forêt (een complex met 450 woningen in het stadsdeel Watermaal-Bosvoorde). In totaal werden 88 kandidaturen ontvangen, waarvan 52 voor de huidige site. In oktober 2014 dienden de vijf gepreselecteerde kunstenaars hun offerte in. Pascaline Wollast, in associatie met Alca Malau, onderscheidde zich door een aanpak die een mix is van gevoeligheid, haalbaarheid en duurzaamheid. Haar eerste ontwerpen beschreven een heterogene site: het bebouwde deel lijdt onder het feit dat het in verschillende fases is opgetrokken; de gemengde bevolking leeft samen met de auto. Bijgevolg koos de kunstenaar voor een eenvoudige en abstracte taal om elke culturele link te vermijden en besliste ze om zich terug te trekken in de groene ruimten. Ze stelde zich een tiental stukken op mensenmaat voor ogen en creëerde zo evenveel gebeurtenissen in het stedelijke landschap. Dan moesten enkel nog de grote lijnen worden uitgewerkt. Hoeveel elementen zijn er? Welke vormen nemen ze aan? Waar worden ze geplaatst? Op die vragen moesten de bewoners een antwoord vinden tijdens workshops onder begeleiding van Wollast en de sprekers met wie ze zich omringd had. Op het einde van het jaar telde de chemin de cailloux negen minerale sculpturen op een parcours dat het stadsdeel doorkruist. Het werk, dat op 11 oktober 2016 onthuld werd, houdt de herinnering aan het creatieproces rond twee woorden levendig: herkenningsteken, symbool van de bakens die de nieuwe horizon van het stadsdeel benadrukken, en licht, symbool van de zon die wordt weerkaatst door het bladgoud dat de steen bekleedt en de schenkingen die door en voor de bewoners gedaan werden.