“Dit beeld uit de reeks Fictions van Filip Dujardin hangt al een tijd in ons atelier. Wat op het eerste gezicht herkenbaar en vertrouwd lijkt, is tezelfdertijd ook verwonderlijk en utopisch. Dat kantelpunt tussen realiteit en fictie fascineert ons. De assemblage waarbij je het bestaande herschikt en er een nieuwe betekenis mee schrijft, daar raken volgens ons architectuur en stedenbouw elkaar – twee domeinen die in onze praktijk evenwaardig zijn. De gevel kun je lezen als een structurerend systeem én een veelheid van ingrepen en reacties erop. Alsof het flatgebouw een soort stedelijk frame is waarbinnen allerlei bewoners aan de slag gegaan zijn. Architectuur zowel als idee en artefact zijn in deze assemblage beide aanwezig, met een zekere spanning erop.

“Voor de reactivatie van een fabriekssite in Grimbergen zetten we met een masterplan volop in op ontharding, adaptive reuse, duurzame mobiliteit, en programmatie. De assemblage zetten we hier in als transformatie-instrument van de gestapelde productiezalen, bedrijfshallen en een wat groot uitgevallen kantoorgebouw. In het masterplan voor de site verknopen we de nieuwe functies met de beekvallei en fietssnelweg door vlakken verharding weg te snijden. Het kantoorgebouw wordt een hybride werk- en ontmoetingsplek met beter leesbare toegangen, en de productietoren wordt een stapelgebouw voor kmo’s. De rode draad in het circulaire ontwerp is het hergebruik van oude luifels, klinkers, snelbouwstenen, stellingen en kantoormeubilair.