Er bestaat een duidelijk en rechtstreeks verband tussen huisvesting en participatieve
ontwerpprocessen. Bewoners zijn ervaringsdeskundigen wat hun eigen levenswijze betreft en dat maakt dat ze zinvol kunnen meedenken over de vormgeving van woonruimtes die tegemoetkomen aan hun dagelijkse behoeften. Vanuit deze expertise kunnen ze een waardevolle bijdrage leveren aan de architecturale besluitvormingsprocessen die bij het ontwerp van woningen komen kijken.

Vandaar volgend voorstel: architecten zouden zich meer moeten inspannen om toekomstige bewoners te betrekken bij de ontwikkeling van de architecturale kwaliteiten van hun woonruimte (stads- en plattelandshuizen, appartementen, studio’s) om ervoor te zorgen dat die goed aansluiten bij hun behoeften. Traditioneel was deze bereidheid tot cocreatie vooral voorbehouden aan particuliere en exclusieve opdrachten. Tegenwoordig zijn velen het erover eens dat cocreatie ook moet worden toegepast bij grootschalige sociale woningbouw en testen architecten en beleidsmakers verschillende strategieën en instrumenten uit om dit waar te maken.