Op uitnodiging van A+ en Geert Palmers (3E en Duss), gastredacteur van dit nummer over architectuur en energie, gingen vijf mensen met heel verschillende profielen met elkaar in gesprek over de omschakeling van fossiele naar hernieuwbare energie en de impact daarvan op de gebouwde omgeving. Hoe kunnen we die transitie opschalen en versnellen? Hoe zorgen we ervoor dat individuele initiatieven uitgroeien tot een gecoördineerde renovatieaanpak op wijkniveau? Welke technieken, methodes en financieringsmodellen zijn daarvoor nodig? Hoe betrekken we daarbij bewoners en eindgebruikers, en hoe doen we dat zonder dat de energiearmoede toeneemt of zelfs ontspoort? En wie bewaakt de architecturale kwaliteit van deze ruimtelijke ingrepen? De uitdagingen zijn enorm, maar zo ook het maatschappelijk engagement van elk van de deelnemers aan dit rondetafelgesprek.

Op een warme maandag in juni verzamelen een paar architecten, een ingenieur, een beleidsmedewerker en een ondernemer op het dak van Bozar in Brussel. Vijf mensen die de doelstellingen van de Green Deal, die stelt dat we tegen 2050 volledig klimaatneutraal moeten zijn, bijzonder ernstig en zeer ter harte nemen. De uitdagingen die op tafel liggen zijn zo complex en gelaagd, dat we niet anders kunnen dan ze tegelijk te bekijken vanuit verschillende perspectieven en op verschillende schalen. Bart Cobbaert is vennoot van Denc-Studio, een architecten- en studiebureau gespecialiseerd in duurzaam bouwen. Stijn De Roo is oprichter van Wattson, een dienstverlenend bedrijf dat energiebesparende maatregelen ontwikkelt en beheert voor bestaande, vaak tertiaire gebouwen. Roeland Dudal is stichtend lid van Architecture Workroom Brussels, cultureel innovatiehuis voor ruimtelijke praktijkverandering. Marie-France Lebbe is beleidsmedewerker fossielvrije wijken bij de Stad Gent (Dienst Milieu en Klimaat). En Theo Vaes is de bezieler van ArmenTeKort, een vzw die structurele oplossingen zoekt om kansarmoede af te schaffen, en dus een belangrijke rol speelt in het debat over energiearmoede.