De uitdagende opdracht voor de renovatie en herbestemming van de Sint-Amanduskerk in Strombeek-Bever, een deelgemeente van Grimbergen in de rand van Brussel, lijkt haast een poging om de omineuze voorspelling in Victor Hugo’s Notre-Dame de Paris (1831) te weerleggen: de profetie van aartsdiaken Frollo, die terwijl hij een boek vergelijkt met zijn geliefde kathedraal zegt: ‘Ceci tuera cela’ – het boek, en bij uitbreiding de boekdrukkunst, zal de kathedraal vervangen.

Het gemeentebestuur van Grimbergen stelt de vraag om beide, bibliotheek én gebedsruimte, samen te realiseren in het neogotische kerkgebouw uit de late 19de eeuw, dat te groot is geworden voor een louter liturgische functie. De driebeukige bakstenen kerk is omringd door groen, een vage herinnering aan het kerkhof. De verdere omgeving is typisch voor een Vlaams dorp. Aan de ene kant zijn er de restanten van de historische verankering in het dorpsweefsel: de klassieke pastorij en school tegenover de kerktoren en een met bomen omzoomde straat met een aantal cafés – ooit het decor van het zondagochtendlijke dorpsleven en koffietafels na begrafenissen. Aan de andere kant oogt de kerk verweesd en geïsoleerd, op een verhoogd plateau aan wat een plein heet maar nooit echt als dusdanig is ontworpen: een stedelijke dienst­ruimte waar de bus stopt en vooral geparkeerd wordt.