In de herfst van 2020 kregen de masterstudenten interieurarchitectuur van de UHasselt de ontwerpopdracht om een bestaande inpandige garage om te vormen tot een extra leefruimte voor een – al dan niet fictieve – jongvolwassene. De bedoeling was om het kleine interieur te bedenken als een groot meubelstuk, met bijzondere aandacht voor de betekenis van het kunstkabinet of studio in de loop van de geschiedenis. In het kabinet moest de gebruiker zich kunnen wassen, slapen, zitten, werken, dingen opbergen, en er moest rekening gehouden worden met akoestiek, daglicht en kunstlicht.

Laura Lo Bue verbouwt de garage van het ouderlijke huis van het fictieve personage Nora tot een schildersstudio. Ze doet dat door een grote houten kast als het ware in de ruimte te schuiven. Geïnspireerd door de manier waarop een spieraam is gemaakt waarover een schilderdoek wordt gespannen, is dit houten meubel opgebouwd uit dwarslatten en spielatten. Er is een slaapbank in het meubel verwerkt die ook als zetel kan dienen. Voorts bestaat de houten kast uit verschillende bewegende onderdelen: deurtjes, lades, schuivende panelen. Door enkele delen van het meubel te verschuiven of uit te trekken, ontstaan er twee schildersezels. Aan de detaillering van de schildersezels besteedde Lo Bue bijzondere aandacht. Ze kunnen versteld worden aan de hand van vlinderschroeven, de poten kunnen naar voren of achteren geschoven worden, en ook het steunpunt waarop het schilderdoek rust is aanpasbaar in de hoogte.