Een afbeelding bevat slechts zoveel details als wij bereid zijn te zien. Voor wie ermee aan de slag wil, krijgt een detail pas betekenis wanneer het een verband legt: wanneer het reageert op een gebruik, een materiaal, een methode of een context. Meer dan een esthetisch accent is een detail het resultaat van bewuste keuzes, aangevuld met soms toevallige vondsten. Zodra de relatie tussen detail en context duidelijk wordt, ontstaat ruimtelijkheid. Geen enkel detail is betekenisloos wanneer het een gedachte belichaamt. Het genoegen dat architecten ondervinden in het kijken naar of tekenen van details, roept misschien een zeker onbehagen op, omdat het niet ‘van deze tijd’ zou zijn. Maar in een discours dat gedomineerd wordt door begrippen als lowtech, hightech, ecologie, gender en bredere maatschappelijke thema’s, kan het juist heilzaam en ver­helderend zijn om terug te keren naar het eenvoudige, soms humorvolle plezier van het detail.