Rotor enjoys international recognition as a pioneer in the reuse of building elements. Central to Rotor’s work is the observation that ecological transitions cannot be achieved solely through technocratic means, but must also be socio-economically and culturally embedded. On the occasion of the exhibition Entangled Matter at Bozar this fall, Rotor serves as co-editor of A+310 Material Flows.

In this issue, the preservation of existing structures and the reuse of building materials go hand in hand with alternative design practices. Various international authors examine topics such as the reuse and maintenance of materials (Pauline Lefebvre), the preservation of a building’s structural integrity (Kristiaan Borret), low-tech assembly techniques (Thomas Vilquin), financing models for innovative practices (Lisa De Visscher), and the evolving authorship of the architect (Pierre Chabard). This allows us to critically assess which aspects and instruments of a circular economy are capable of transforming the current linear economy—and with what results.

Many iconic institutional buildings in village and town centres, such as churches and monuments, have been repurposed in recent years. They often retained a public function, becoming libraries or childcare centres, offices or service spaces, covered markets or village squares, art schools, or music rooms. A+ examines the impact of the deinstitutionalization and decolonization of these buildings, as well as the symbolic significance these landmarks hold for the community after their transformation. Featuring projects by: Desmet-Vermeulen, Urbain, and Traumnovelle.

This issue pays tribute to the architectural, tangible, sometimes rough or, conversely, soft “skin” of a building or room. We focus both on interior projects where tactile surfaces or bold patterns stand out, and on façades with relief or openings. Central to the discussion are craftsmanship, material use, and technological developments that make it possible to shape a space with a particular atmosphere, warmth, and/or acoustics—resulting in a design that sits at the intersection of architecture and interior design. Featuring projects by: Ono Architectuur, Ouest, Sarah Poot, B-ild, and Mamout.

According to the zoning criteria of the Regional Spatial Implementation Plan, business parks and industrial zones are intended solely for research, development, production, and logistics. Yet increasingly, there is a demand for a functional mix with other, more urban uses. Economic space has become a new design challenge, with typological research resulting in projects such as stacked cities or other approaches that promote the mixing of functions. A+ explores projects that are “stacked” in this sense. Featuring projects by: Bovenbouw, Binst Architects, FVWW, and Plusoffice.

Cities are investing heavily in cultural infrastructure, from the M HKA in Antwerp and the S.M.A.K. in Ghent, to the new theater in Louvain-la-Neuve and the Beer Museum in Brussels’ former Stock Exchange building. But what exactly are these new emblematic buildings, and how do they reshape the city? What architecture represents cultural infrastructure today, and how does it relate to existing city marketing strategies? A+ dissects the architecture of new cultural buildings and analyzes how they can give the city not only a new face but also a new identity.

A+ organiseert opnieuw de Brusselse Prijs voor Architectuur en bekroont daarmee recente realisaties van Belgische of buitenlandse architecten in Brussel, en van Brusselse bureaus in België of het buitenland. Deze tweejaarlijkse prijs wordt uitgereikt in verschillende categorieën, waaronder kleine en grote interventies, openbare ruimte, innovatieve praktijken, ‘Promising young architect’ en de ‘Lifetime Achievement’. De speciale uitgave A+305 brengt uitgebreid en geïllustreerd verslag van alle nominaties, de jurering en de winnende projecten. Deze speciale editie zal verschijnen tijdens de feestelijk uitreiking van de Brusselse Prijs voor Architectuur.

Hoe kan architectuur zorgen voor sociale inclusie? Gevangenissen, psychiatrische instellingen of migratiecentra maken volop deel uit van de maatschappij. Dankzij doordachte architectuur zijn deze inclusieve plekken ook lokaal verankerd en geïntegreerd in het stedelijk weefsel. Kan architectuur die inspeelt op integratie en connectie ons anders doen kijken naar dit soort programma’s? En hoe bewaak je de grenzen tussen privaat en publiek, tussen veiligheid en toegankelijkheid? A+ onderzoekt welke dynamiek deze programma’s genereren en welke esthetiek ze met zich meebrengen.

Door het exponentieel groeiend aantal studenten barst de infrastructuur voor het hoger onderwijs letterlijk uit haar voegen. Er is niet alleen vraag naar extra capaciteit, ook de bestaande gebouwen die vaak dateren uit het midden van de vorige eeuw zijn om ecologische maar ook pedagogische redenen aan renovatie toe. Tijdens de coronacrisis kreeg afstandsonderwijs een plek, wat de ruimtelijke configuratie van het lesgeven omgooide. Ook de interactie met de stad en de rol die hoger onderwijs speelt in de (economische) heropleving van kleinere steden wordt steeds belangrijker. A+ gaat aan de hand van recent gerealiseerde universiteiten en hogescholen de behoeftes van het hedendaagse onderwijs en onderzoek na, en legt de impact op de architectuur van de campus bloot.

Verschillende periodes van grote droogte, gevolgd door grote wateroverlast, laten ons inzien dat waterbeheer complex is. Architectuur en ruimtelijke planning kunnen oplossingen bieden voor het watervraagstuk. Want als we anders omgaan met water, kan een kwetsbare structuur net een weerbaar landschap worden. De projecten in A+302 gaan na wat de opportuniteiten zijn die water ons kan bieden, en hoe water als ontwerpinstrument gebruikt kan worden om architectuur en stedenbouw te maken.

Wonen is een basisrecht, maar wordt steeds duurder. In Brussel, maar ook in Vlaanderen en Wallonië stijgt de druk op de woningmarkt die de lagere middenklasse en gezinnen de stad uit jaagt. Verschillende initiatieven bundelden afgelopen jaren hun krachten om deze tendens te kenteren, zowel vanuit publieke als private hoek. Dit resulteert in zowel nieuwe woonvormen zoals cohousing, alsook andere manieren van eigenaarschap. Zo is er de Community Land Trust, waarbij men eigenaar wordt van de woning maar niet van de grond. Ook verschillende sociale woonprojecten komen aan deze urgentie tegemoet. A+ onderzoekt welke impact dit heeft op de architectuur en de stedenbouw van het wonen.

België is een laboratorium voor aanstormend talent. Jonge architecten krijgen veel kansen dankzij een rijke variatie binnen het architectuuronderwijs en specifieke procedures die hen toegang geven tot publieke opdrachten. Wie zijn de jonge leeuwen die de architectuur van de eerste helft van de 21ste eeuw (gaan) bepalen en met welk werk debuteren ze? Op welke manier uiten ze hun kritische visie, hun ambitie, hun verwachting voor de toekomst? A+ laat de nieuwe generatie architecten aan het woord en toont het werk en de samenwerkingen die hen in staat stelden een bureau op te richten en de toekomst vorm te geven.

Architectuur uit België krijgt veel aandacht en aanzien in het buitenland. Dat is deels te danken aan een doorgedreven architectuurbeleid dat de laatste twintig jaar werd uitgerold: instanties zoals de Vlaamse en Brusselse Bouwmeester, de verschillende Stadsbouwmeesters, procedures zoals Open Oproep, en de oprichting van de Cellule Architecture en nu ook het ICA/WB dragen hier allemaal op hun manier aan bij. Maar ook regionale culturele spelers en publieke bouwheren spelen een belangrijke rol. A+ publiceert een breed scala aan gerealiseerde projecten van de afgelopen jaren, onderzoekt aan de hand hiervan hoe dit beleid de motor is van architectuurkwaliteit en welke veranderingen nodig zijn om deze te behouden en te laten groeien. A+ organiseert eveneens een debat met de verschillende spelers over de rol en de impact van het beleid in een bottom-up architectuurveld. Dit debat is meteen ook de lancering van dit nummer. In samenwerking met de verschillende bouwmeesters en instituten.

Publieke voorzieningen zoals gemeentehuizen, brandweerkazernes, politiekantoren of postgebouwen worden door architectuur met een sterke typologische traditie gekenmerkt. Toenemende digitalisering en veranderende noden vormen belangrijke impulsen voor de evolutie van deze gebouwen. In dit nummer onderzoekt A+ de typologie van de dienstbare architectuur en publiceert projecten die deze sector opnieuw op de kaart zetten.

De bouwsector heeft een belangrijk aandeel in het energieverbruik. Als we de klimaatdoelstellingen van Parijs willen halen, moet dit verbruik drastisch naar omlaag. Hoe kan het produceren en delen van hernieuwbare energie en het verlagen van het verbruik door renovatie van woningen hand in hand gaan? Wat zijn de projecten van vandaag en morgen die een alternatief energiesysteem integreren? Hoe kan architectuur bijdragen aan het beheer van energie? A+ onderzoekt hoe de energiezuinige stad er vandaag uitziet en welke impact dit heeft op de architectuur, zowel technisch als esthetisch.

Ook de architect wil er soms even uit. De concurrentie binnen de wedstrijdcultuur, de toenemende regelgeving of de omvangrijke administratie bij publieke opdrachten doen architecten naar meer eenvoud verlangen. In dit nummer publiceert A+ kleinschalige projecten met een speciale focus op de eigen (tweede) woning van de architect: kleine refuges, terugtrekplekken, cabanons voor vrije tijd. Ontwerpen voor zichzelf is een zoektocht naar traagheid, lichtheid, vrijheid en bovenal experiment. Met projecten van Tom Thys, Vers.a, Bovenbouw, Central en een eigen bijdrage van Wim Cuyvers.