EM2N City Factory is, op het eerste gezicht, een monografie over een architectuurpraktijk zoals er dertien in een dozijn zijn. Op de keerzijde van de kaft staat echter ‘Advocating for a City of Tolerant Co-Existence’. Dat is ook de ware inzet van het boek. Het verantwoordt ook waarom de architectuur van EM2N ostentatief afkerig is van opzichtige vormgeving en net zo ostentatief oversized. Matthias Müller en Daniel Niggli, die EM2N oprichtten in 1997, breken hier samen met mederedacteurs Caspar Schärer en Medine Altiok een lans voor een stad die lak heeft aan bekrompen regelgeving en opzichtige real estate, maar ruimte biedt aan het volle leven. Ze eisen plaats voor werk naast ‘exclusief’ wonen en consumptie.

City Factory documenteert zo’n 30 projecten, maar die vallen, als je vluchtig door het boek bladert, bijna in het niet naast de vele korte essays, metateksten, liefdesverklaringen aan gebouwen en prachtige documentaire beelden van Zürich, de stad die de toetssteen is van het denken van EM2N.