Lijstjes. Ze lijken een noodzakelijk bijproduct van elk naderend eindejaar. Alsof je de voorbije twaalf maanden enkel kunt bevatten als ze gereduceerd worden tot vijf of tien highlights. Toch zijn lijstjes er altijd al geweest – denk maar aan de Tien Geboden. De wereldgeschiedenis is vervat in lijstjes, van zonden en heiligen en heelkundige planten, van gewonnen veldslagen tot de vrouwen van Don Giovanni. Al ver voor Denis Diderot (1713–1784) leefde de noodzaak tot samenvatting, overzicht en definitie om een inzicht te krijgen in het ‘Goede’. Zoals Umberto Eco (1932–2016) schreef in The Infinity of Lists (2009): “The list is the origin of culture. It’s part of the history of art and literature. What does culture want? To make infinity comprehensible. It wants to create order – not always, but often. And how, as a human being, does one face infinity? How does one attempt to grasp the incomprehensible? Through lists, through catalogs, through collections in museums and through encyclopedias and dictionaries.”¹ 1 Umberto Eco, The Infinity of Lists: an Illustrated Essay, Rizzoli, New York, 2009

Ook A+ voelde de behoefte aan een overzicht. Aan een antwoord, hoe ontoereikend ook, op de onmogelijke vraag: wat is, hier en nu, goede architectuur? Daarom ondervroegen we een vijftigtal jonge en gevestigde architecten, curatoren, onderzoekers, bouwmeesters en politici naar de top vijf van hun favoriete projecten van de laatste jaren. Dat leverde ons meteen een nieuw lijstje van vijf inzichten op.