Qui a peur de l’architecture? (‘Wie is er bang voor architectuur?’) Onder die ronkende titel publiceerde het Hoger Instituut voor Architectuur La Cambre in 2004 het witboek over architectuur, dat de basis vormde voor een publiekdebat over de kwaliteit van architectuur in de Franse Gemeenschap van België. Het was hoog tijd. Aan Vlaamse kant was de functie van Vlaams bouwmeester in1999 in het leven geroepen en reeds in 2002 zag het VAI (Vlaams Architectuurinstituut) het levenslicht. In de Franse Gemeenschap echter ‘onderscheid(d)en de politieke instellingen (…) zich door een zwakke visie, om niet te zeggen een totaal gebrek aan beleid om kwaliteitsarchitectuur te bevorderen.

Het in 1999 opgerichte Centre International pour la Ville, l’Architecture et le Paysage (CIVA), waarin de activiteiten van verschillende vzw’s zoals de Archives d’Architecture Moderne (AAM) waren ondergebracht, had nochtans een groot potentieel. De manier waarop het CIVA begin 2015werd opgedoekt, was dan ook een grote verrassing. Net zozeer als de actie van de Cellule Architecture die de oproep van het ministerie van Cultuur voor een nieuw centrum voor architectuur van de Franse Gemeenschap lanceerde in 2019. Wat heeft het voor zin om een instituut voor architectuurcultuur in de Franse Gemeenschap te sluiten alleen maar om een paar jaar later een ander te openen?