Bespoedigd door de pandemie en het thuiswerken, is er een verschuiving aan de gang in de betekenis van werken op kantoor. Daarmee komt er beweging in het bepalen van het programma en de typologie van werkplekken. Aetelier, een reconversieproject op het bedrijventerrein in Heverlee nabij Leuven, stelt de neutrale, grijze kantoorruimte in vraag, en toont tegelijk de noodzaak voor verder architecturaal onderzoek en een aangepaste stedenbouwkundige visie om de maatschappelijke verandering op het vlak van werken ruimtelijk vorm te geven.¹ 1 Het bestaande gebouw kreeg een volledig nieuwe geïsoleerde gevel, opgetrokken uit aluminiumpanelen en diepe, ivoorkleurige raamkaders. De buitenpatio ligt in het verlengde van de eventruimte, die afgehuurd kan worden, maar die evengoed dagelijks door de medewerkers gebruikt kan worden als lunchplek.

Het Research-Park in Heverlee is een wetenschapspark dat vooral hightechbedrijven huisvest, vaak spin-offs van de KU Leuven. Het terrein ligt aan de rand van de stad, vlak naast de E40, en is alleen vlot te bereiken met de auto. Op architecturaal en stedenbouwkundig vlak is het een compleet inspiratieloze plek. Geen enkel gebouw – allemaal anonieme, generische dozen, een paar postmoderne uitschieters niet te na gesproken – gaat een relatie aan met de publieke ruimte, als die er al zou zijn. Volgens de vestigingscriteria van het Gewestelijk Ruimtelijk Uitvoeringsplan is dit bedrijventerrein alleen bestemd voor onderzoek, ontwikkeling, productie en logistiek. Andere, meer stedelijke functies die wat leven zouden kunnen brengen in deze zielloze zone, worden hier niet gegund – hooguit oogluikend gedoogd.