Niet ver van het station van Mechelen staat een nieuw schoolgebouw. Omdat de locatie geen duidelijke stedelijke oriëntatie heeft, werd er gekozen voor een vrijstaand kubusvormig volume. De kubus is een abstracte en eenvoudige vorm die niet per se om een prominente gevel vraagt. De uniformiteit van het gebouw betekent echter niet dat het geen uitgesproken architectonische identiteit heeft.
De school combineert drie functies: ateliers voor een mode-instituut, wetenschapslokalen voor de naburige school en een polyvalente zaal. Door de combinatie van deze uiteenlopende functies vormt de akoestiek een bijzondere uitdaging. Daarom werden de programma’s elk op verschillende verdiepingen ondergebracht. De polyvalente zaal, die ook buiten de openingsuren van de school wordt gebruikt, neemt de benedenverdieping in. Op de eerste en tweede verdieping werden de wetenschapslokalen ondergebracht, en de modeateliers, met hun vaak lawaaierige naaimachines, bevinden zich op de bovenste twee verdiepingen.
Verschillende bezoekers vragen ook om verschillende ingangen. Een van de ingangen komt uit op de buitenruimte van de school, waarmee ook de klaslokalen rechtstreeks in verbinding staan. De ingang voor de modestudenten ligt in het publieke domein en geeft uit op de stad. Door de circulatie doordacht centraal te plaatsen, genieten de klassen op de verdiepingen van een maximale lichtinval. De royale, overmaatse gangen bieden bovendien ruimte voor spontane werkplekken.
De gevel is bekleed met de hergebruikte witte gevelstenen van de gesloopte oude school. Zo krijgen ze een tweede leven op dezelfde locatie. Deze keuze zorgt ervoor dat de esthetiek van het huidige gebouw aansluit bij die van zijn voorganger. De groene zonneweringen brengen de gevel tot leven. Het gebouw heeft een klassieke compositie met een gemeenschappelijke sokkel in getint beton, regelmatige verdiepingen van witte baksteen en een technische kroon, gecamoufleerd door een metalen cirkel die inspringt ten opzichte van de kubus. De verdeling van de regelmatig verspringende openingen verraadt niets over het gebruik. Enkel de intrigerende mannequins die zichtbaar zijn achter de ramen lichten een tipje van de sluier.
