Architect en stedenbouwkundige Rémi van Durme bouwde in een landelijke gemeente in Waals-Brabant een eigen huis. De ontwerper-bewoner was ook de bouwer van de woning, die een ode aan de vrijheid is.

Ik kan me ze levendig voorstellen, de verhitte discussies op de redactieraad van menig welmenend architectuurtijdschrift. De wijze dames en heren die dit huisje voorgeschoteld krijgen zijn verdeeld in twee kampen. Moeten we zoiets wel publiceren, of liever niet? Het huisje staat helemaal alleen, ergens in de natuur nota bene, ver weg van alles. Is zoiets nog wel verantwoord in tijden van betonstop, klimaatverandering, monsterfiles en een milieubudget dat bijna volledig opgesoupeerd wordt aan rioleringen? We zijn toch geen weekendbijlage? Ik wil de dames en heren geen woorden in de mond leggen, maar zelf ben ik geneigd te zeggen van niet. Alleenstaand bouwen is niet meer van deze tijd, en misschien zelfs crimineel, zoals een andere wijze bouwmeester zich ooit liet ontvallen.