Voor de vierde keer op rij zet de Triënnale Brugge bijna vijf maanden lang kunst en architectuur in als hefboom om na te denken over publieke ruimte en een boodschap voor de toekomst de wereld in te sturen. De Triënnale Brugge werpt de vraag op hoe een Unesco-stad, waar behoud centraal staat, kan omgaan met concepten als verandering en duurzaamheid en hoe hedendaagse kunst en architectuur hiervoor een nieuw kader kunnen scheppen.
Na een periode van ongebreideld opportunisme in de bouwsector is een nieuw tijdperk aangebroken: alarmbellen als betonstop, klimaatverandering, betaalbaar wonen en nood aan open ruimte roepen op tot bewustwording, tot een gedeeld verlangen naar verandering. We moeten de zaken anders aanpakken om een toekomst voor deze wereld te garanderen. Ook in Brugge. Ruimte is in Brugge bijzonder schaars. Het curatorenteam grijpt naar het boek Zwerfruimte/Wanderspace van RE-ST Architecten, waarin de vraag ‘Waarom bouwen we meer dan we nodig hebben?’ oproept tot het detecteren van zwerfruimte als opportuniteit om te werken met de mogelijkheden van wat er al is gebouwd. Zwerfruimte wordt hierbij gedefinieerd als zowel de gebouwde als onbebouwde ruimte die we samen hebben geproduceerd maar dagelijks onderbenutten.
