Recent heropende het voormalige sanatorium in Tombeek na bijna 30 jaar leegstand de deuren als rust- en verzorgingstehuis (RVT). Hoewel het in 1993 als monument erkend werd, behoudt de renovatie vooral het karakteristieke totaalbeeld vanaf de inrit. De subtielere aspecten van het project gingen echter deels teloor. ‘Het is een nieuwbouw, op het oorspronkelijke betonskelet na’, stelt Philippe Van Goethem van SVR-Architects. Een reconstructie van een bewogen bouwdossier.
Het sanatorium Joseph Lemaire in Tombeek, Overijse opent op 21 september 1937 de deuren. De nog jonge Maxime Brunfaut (°1909) tekent voor het ontwerp van dit pronkstuk van de socialistische coöperatieve verzekeringsmaatschappij Prévoyance Sociale. Het gebouw wordt snel erkend als modernistisch meesterwerk. Het is inderdaad de evenknie van de sanatoria in Hilversum van Duiker en Bijvoet of in het Finse Paimio van Alvar Aalto, die recent – anders dan Tombeek – tot in het kleinste detail gerestaureerd werden.