Spoorlijn L161, die Brussel verbindt met Namen, slingert zich door Schaarbeek, duikt hier en daar onder de grond, passeert onder de Europese wijk en komt weer boven aan de Waversesteenweg in Elsene. De spoorlijn snijdt er de stedelijke ruimte doormidden en vormt met haar steile, ontoegankelijke taluds een breuklijn in de stad. MSA en Ney & Partners gingen op zoek naar de kwaliteiten van de bestaande infrastructuur en ritsten het gespleten stedelijke weefsel dicht. De highline creëert een nieuwe verbinding voor zwakke weggebruikers en opent nieuwe perspectieven op de stedelijke ruimte.

Op het eerste gezicht is het project van MSA en Ney & Partners verrassend eenvoudig en van een grote vanzelfsprekendheid. Een langgerekte publieke ruimte loopt als een lint langs de bestaande spoorweginfrastructuur. Het pad doorkruist voordien ondoordringbare plekken en rijgt publieke ruimtes aan elkaar. Alain Simon geeft echter aan dat de topografie van de site, de beperkingen en eisen van Infrabel (de eigenaar van het terrein) en de bodemgesteldheid en waterhuishouding hen voor grote technische uitdagingen stelden. In hun omgang met deze complexiteit tonen de ontwerpers hun precisie en vindingrijkheid.