Materialen met een lage bewerkingsgraad zoals leem, vezels en hout zijn momenteel in trek vanwege hun lage koolstofvoetafdruk en mogelijke circulariteit. Maar ze blijven argwaan wekken, want betekent ‘afbreekbaar’ niet ook ‘kwetsbaar’? Het is verleidelijk om die materialen ook te transformeren en de competitie aan te gaan met hun bewerkte tegenhangers (cement, terracotta, staal). Maar misschien is het juist beter om te benadrukken dat hun duurzaamheid afhangt van de zorg en tijd die eraan wordt besteed en dat ze ook daarom ecologisch zijn?

Getest op groei