Met A Balloon Home wijden curatoren Peter Swinnen en Nikolaus Hirsch voor het eerst een tentoonstelling aan het werk van de radicale, maar enigszins vergeten architect en pedagoog A.J. Lode Janssens (1941). De brochure leest als een indrukwekkend cv: Janssens studeerde in 1964 als architect en stedenbouwkundige af aan het Hoger Sint-Lucasinstituut Brussel, richtte vrijwel meteen het Atelier Alpha op met Willy Van Der Meeren, stichtte in 1979 de Sint-Lucas Werkgemeenschap (SLuW), was betrokken bij Giancarlo De Carlo’s ILAUD en was van 1991 tot 2003 Sint-Lucasdirecteur. Toch is hij geen vaste waarde in de Belgische architectuurcanon, en dat heeft hij vooral aan zichzelf te danken. Janssens loopt niet hoog op met het architectuurwereldje, stond weigerachtig tegenover het publiceren van zijn eigen werk en leefde de voorbije twee decennia resoluut buiten de schijnwerpers.

Dat lijkt eveneens de reden te zijn waarom Lode Janssens niet zelf de hoofdrol speelt in deze monografische tentoonstelling. Die rol is weggelegd voor één enkel ontwerp: de tijdelijke, zelfontworpen ‘ballonwoning’ in Humbeek, die hij met zijn gezin bewoonde van 1973 tot 1982. Het ontwerp bestond uit een opblaasbare bol van 14 meter doorsnede, die aan weerszijden werd geflankeerd door twee hellende zeilen. Binnen de ballon herbergde een paalstructuur de vertrekken van de ouders, terwijl de beide zeilen respectievelijk de carport en het modulaire bijgebouw van de kinderen overdekten. De ruimte die vrijkwam onder en tussen die structuren, en die door ballonfolie werd overkoepeld, bood plaats aan het gezinsleven, dat zich in nauw contact met de omgeving ontplooide. Hoewel de ballonwoning bedoeld was om tien jaar lang dienst te doen om vervolgens het bouwplot vrijwel onberoerd achter te laten, bezweek ze voortijdig door de sneeuw in januari 1982.