The Laboratory of the Future, de 18de architectuurbiënnale van Venetië, kijkt met de Schots-Ghanese curator Lesley Lokko het beest recht in de ogen. Mondiaal beleven we crisis boven op crisis: een klimaatcrisis, een biodiversiteitscrisis en in het zog daarvan talloze humanitaire crisissen – steeds met de usual victims. En dan zijn er nog de grondstoffencrisis en een paar boosaardige oorlogen… Het einde is niet in zicht en oplossingen zijn schaars. De architectuurwereld kan daarom niet langer doen alsof haar neus bloedt. Ze moet haar perspectief verruimen, inhoudelijk, maar ook territoriaal. Architectuur moet een ‘laboratory of the future’ worden. Zo ziet Lokko dat. Maar wat de dramatische staat van Venetië zelf betreft blijkt ook deze biënnale eerder deel van het probleem dan van de oplossing.

The Laboratory of the Future brengt alvast zelf in praktijk wat ze preekt met een symbolisch én praktisch betekenisvol gebaar. Lokko nam de scenografie van de kunstbiënnale 2022, The Milk of Dreams, in zijn geheel over. Dat scheelt bergen afval. Lokko ziet haar tentoonstelling ook niet als een ‘verhaal’, maar als een moment in een proces van verandering. Die verandering spitst zich toe op twee thema’s. Ten eerste gaat de aandacht hier niet naar ‘grote namen’, maar naar architecten en denkers die het architectuurdiscours altijd over het hoofd zag, en dan vooral die uit de Afrikaanse diaspora.