‘De denkbeeldige stad Sforzinda heeft een achthoekig plattegrond met structurerende stralen. Dit geometrische concept is gesitueerd in een landschap. Wat je ziet in de landschapstekening van Filarete zijn heuvels, de één naast de ander. Je ziet bomen en een rivier. Dit alles lijkt allemaal heel vanzelfsprekend. Er is echter één vreemd element, dat een intrigerend onderdeel van de compositie vormt: het diagram die de stad Sforzinda illustreert. Het is een plan en geen conventioneel perspectief. Het is niets meer dan een opeenstapeling van drie geometrische figuren, de één boven de ander: een cirkel, twee vierkanten en een reeks letters die deze omlijsten. Wat intrigeert is hoe twee conventies in één gravure samenkomen: het abstracte plan en het nieuwe perspectief.’¹ 1 Lagrange,T., (2018). The Matrix Project. AraMER & MER, Gent

Hoewel het verbeelde landschap rond Sforzinda glooiendere heuvels kent dan de rafelrand van Melsele, lijkt de Shelter van Alt architectuur zich op een bijzonder gelijkaardige manier in het omringende groen te nestelen. Zeker wanneer je je oog laat vallen op het octagonale plan van het paviljoen en de manier waartoe ze je uitnodigt haar omgeving vanuit verschillende perspectieven gade te slaan. Niet toevallig zijn de woorden uit de bovenstaande quote van dezelfde hand als de architect van Shelter. Thierry Lagrange incorporeert namelijk 3 personae: architect, fotograaf én onderzoeker. Een verwevenheid die voelbaar wordt zowel in het ontwerp als in de beleving van het gebouw.