‘We kunnen vandaag veel leren van de manier waarop in het premoderne Europa grootschalige civiele en religieuze monumenten werden gebouwd. De architect bouwde deze monumenten niet alleen met verbeelding, baksteen en mortel, maar ook met de tijd. […] In plaats van te worden opgericht als een absoluut, onveranderlijk kunstwerk van een beroemde architect-auteur, behoorden het gebouw en het bijbehorende ontwerp tot de vervangbare wereld der dingen. Gebouwen en hun plannen werden nooit als absoluut voltooid beschouwd. Er werd verwacht dat ze uitbreidingen, herzieningen, re-integratie met de context, inclusief (her-)combinatie met nieuwe en oude structuren, zouden ondergaan.’ — Marvin Trachtenberg, Building-in-Time, 2010

Maar liefst 141 Vlaamse parochiekerken passeerden de revue bij het Projectbureau Herbestemming Kerken. Van 2016 tot 2021 konden lokale besturen het Projectbureau inschakelen om een ruimtelijk haalbaarheidsonderzoek uit te voeren voor een kerk waaraan ze een nieuwe invulling wilden geven. Hier werd massaal op gereageerd. De resultaten van deze ‘tour de force’ zijn recent gebundeld in de prachtig vormgegeven en rijk geïllustreerde publicatie Herscheppen, waarin wordt teruggeblikt op de werking van het Projectbureau en het bijbehorende ontwerpend onderzoek.¹ 1 Ardui, C., Vermeulen, S., Sterken, S., Vervloesem, E., Wieërs, E. (Red.) (2023). Herscheppen. Ontwerpend onderzoek voor het Projectbureau Herbestemming Kerken 2016-2021. Brussel: Team Vlaams Bouwmeester.