In deze postmoderne tijd is het een gangbare tendens dat een industrieel pand omgevormd wordt tot een cultureel instituut. De zuiverheid in het ontwerp van AAPH (Atelier d’architecture Pierre Hebbelinck) en HBAAT (Hart Berteloot Atelier Architecture Territoire) voor het nieuwe cultureel centrum van de gemeente Montataire (Oise, Frankrijk) in een voormalige hal van gewapend beton, is niettemin opmerkelijk.

Tegenwoordig is er niets opzienbarends aan de herbestemming van een in onbruik geraakte industriële hal – Frankrijk, en ook ons land, is ermee bezaaid. Om tegemoet te komen aan de groeiende vraag naar cultuur in onze postfordistische maatschappij worden de hallen vaak omgevormd tot culturele instellingen. Het nieuwe gemeentelijke cultureel centrum van Montataire, een stadje aan de oevers van de Oise, zo’n 70 kilometer ten noorden van Parijs, past in de lange rij van soortgelijke projecten. Toch valt deze renovatie op. Enerzijds vanwege de kwaliteit van het oorspronkelijke gebouw – een hal in gewapend beton die in twee fases is ontworpen door de gebroeders Auguste en Gustave Perret – en het bescheiden budget (ongeveer 4 miljoen euro excl. btw). Anderzijds vanwege de zuivere lijnen, de terughoudendheid en de precisie waarmee de architecten – een intussen vertrouwde samenwerking tussen de architectuurateliers van Pierre Hebbelinck (AAPH) en Heleen Hart/Mathieu Berteloot (HBAAT) – te werk zijn gegaan.