We staan aan het begin van een nieuw tijdperk: een postfossiele toekomst, waarin we onafhankelijk zijn van aardolie, aardgas, steenkool en bruinkool. De hele maatschappij moet circulair en klimaatneutraal worden. In die grote omwenteling kunnen de industrie en de scheepvaart een katalysator vormen. Hoe zou de haven van Antwerpen, een mondiaal knooppunt van goederen en energiestromen, de tweede grootste haven van Europa, eruitzien als ze fossielvrij en CO2-neutraal zou opereren? Dat is wat negen studenten van de Rotterdamse Academie van Bouwkunst afgelopen academiejaar onderzochten tijdens een semesterstudio stedenbouw.

De studenten verkenden eerst wat een postfossiele haven, gebaseerd op hernieuwbare energie en circulaire grondstoffen, zou kunnen zijn. Ze schetsten daarbij niet alleen scenario’s om bestaande goederenstromen waarin fossiele grondstoffen vandaag nog een belangrijke rol spelen, te laten uitdoven. Ze keken hoofdzakelijk naar reeds aanwezige innovatieve bedrijven en kennisclusters, om circulaire initiatieven, pluralistische projecten en ecologische structuren met een hoge ruimtelijk-economische efficiëntie te laten groeien.